Kavram
kamuoyu
public opinion
Suskunluk sarmalında kamuoyu, bir oylama toplamı değil bir toplumsal denetim aracıdır: kişinin dışlanmadan açıkça söyleyebildiği ya da dışlanmamak için açıkça göstermesi gereken görüşler.
Kamuoyunun iki büyük anlayışı vardır: birincisi, bilgili yurttaşların akılcı tartışmasından çıkan ortak akıl (Wilke’ye göre Almanya’da bu anlayışın tanınmış savunucusu Jürgen Habermas’tı); ikincisi, bireyi topluluğa bağlayan görünmez bir toplumsal denetim. Noelle-Neumann, 9 Aralık 1965’te Mainz Üniversitesi’ndeki başlangıç dersini tam bu ikinci anlayışa adadı: “Kamuoyu Toplumsal Denetim Olarak”. Polat da onun kamuoyuna yaklaşımları “ussallık olarak kamuoyu” ve “toplumsal denetim olarak kamuoyu” diye ikiye ayırdığını aktarır.
Kuramın tanımı iki parçalıdır. Tartışmalı, değişmekte olan konularda kamuoyu, kişinin kendini dışlanma riskine sokmadan kamu önünde açıklayabildiği görüşlerdir. Yerleşmiş gelenek, görenek ve normlarda ise kamuoyu, dışlanmak istemiyorsan kamu önünde benimsemek ya da göstermek zorunda olduğun görüş ve davranışlardır. Yani kamuoyu, sessizce beslenen özel kanaatlerin toplamı değil, açıkça ifade edilebilenlerin toplamıdır; ifade edilmeyen görüş kamuoyunun parçası olamaz.
Türkçede “kamuoyu” sözcüğünün TDK karşılığı, bir konu hakkında halkın genel düşüncesidir; Noelle-Neumann’ın kavramı bundan daha dar ve daha toplumsal-denetimsel bir işlev yükler.
Örnek
(Varsayımsal örnek.) Bir öğrenci yurdunda kalabalık bir grup belli bir konuda yüksek sesle tek yönlü konuşuyorsa, koridordaki diğer öğrenciler o konuyu ancak dışlanmadan söyleyebileceklerini düşündükleri kadarıyla açıkça dile getirir; kuramın anlamıyla “kamuoyu” bu açıkça söylenenlerdir, öğrencilerin sessizce ne düşündüğü değil.