Kavram
yönelim gereksinimi
need for orientation
Bir kişinin bir konuda haber medyasına başvurma isteğini yordayan kavram: kişisel ilgililik ile belirsizliğin birleşimi. Gündem belirlemenin kimde daha güçlü olacağını açıklar.
Yönelim gereksinimi (need for orientation), bir kişinin bir konuda haber medyasına başvurma isteğini yordayan kavramdır: kişisel ilgililik ile belirsizliğin birleşimi. McCombs ile David Weaver, 1972 Charlotte seçmen panelinden çıkardıkları bu kavramla, gündem belirlemenin herkesi eşit etkilemediğini açıklamaya çalıştı. Weaver bunu siyasal ilgi ile belirsizliğin birleşimi olarak ölçtü.
Mantık şu: Konu senin için önemliyse ama ne düşüneceğinden emin değilsen, bir “harita” ararsın ve medyanın sırasını daha çok benimsersin. Düzeyler: İlgi düşükse yönelim gereksinimi düşük; ilgi yüksek ama belirsizlik düşükse orta; ikisi de yüksekse yüksek. Charlotte’ta seçime çok ilgili ve kararsız olanların gündemi, yerel gazete ile ağ televizyon haberlerinin gündemine en çok benzedi. Matthes’in panel çalışmasında yönelim gereksinimi, medya vurgusunun algılanan belirginliğini artırdı ve birinci düzey etkiyi güçlendirdi; ama duygusal niteliklerin algılanan belirginliğini etkilemedi.
Kavram, kullanımlar ve doyumlar yaklaşımıyla gündem belirlemeyi birbirine yaklaştırır (Kullanımlar ve Doyumlar). Türkçe yazında terim “yönelim gereksinimi” olarak geçer. Ana kavram: gündem belirleme.
Örnek
1972 Charlotte panelinde, seçime çok ilgili ve kime oy vereceği konusunda çok belirsiz olanların gündemi, Charlotte Observer gazetesinin ve ağ televizyon haberlerinin gündemine en çok benziyordu.