Kavram
dayanışma (mekanik ve organik)
solidarity (mechanical and organic)
Durkheim’da toplumu bir arada tutan bağ; mekanik dayanışma benzerliğe, organik dayanışma uzmanlaşmış parçaların karşılıklı bağımlılığına dayanır.
Durkheim’ın İş Bölümü’nde (1893) toplumsal bağ iki biçimde görünür. Mekanik dayanışma küçük, benzer bireylerden oluşan gruplarda görülür: ortak bilinç bireysel bilincin neredeyse yerini alır. Organik dayanışma ise uzmanlaşmış parçaların işlevsel karşılıklı bağımlılığından doğar; tıpkı bir bedenin organları gibi.
Geçişin nedeni, insanların temas sıklığının, yani “ahlaki ya da dinamik yoğunluğun” artmasıdır; bu artışı nüfus ve özellikle iletişim ve ulaşım teknolojisi sağlar. Yoğunluk rekabeti artırır, rekabet de uzmanlaşmayı. “Mekanik” sözcüğü “soğuk” ya da “kötü” demek değildir; yalnızca bağın benzerlikten geldiğini söyler.
Durkheim bu iki terimi sonradan bıraktı; ilerleyen yıllarda dayanışmayı sembolik ve dinî terimlerle, ritüel ve ortak coşku üzerinden düşündü.
Örnek
Bir gazeteyi yazan, basan, dağıtan ve ilan satan insanların birbirini tanımadan birbirine muhtaç olması organik dayanışmaya örnektir.