Kavram
anomi
anomie
Durkheim’da geleneksel kuralların otoritesini yitirdiği, isteklerin sınırsızlaştığı düzensizlik durumu; intihar çalışmasında bir intihar türünün nedeni.
Anomi (Durkheim’da anomie), toplumsal kuralların eski otoritesini yitirdiği ve isteklerin ortak bir sınırla düzenlenmediği durumdur. IEP’in özetiyle bu, geleneksel kuralların otoritesini yitirdiği bir “düzenleme çöküşü”dür.
İntihar’da (1897) anomi, bir intihar türünün açıklamasıdır: kuralların çözüldüğü yerde istekler sınırsızlaşır, birey sürekli mutsuz kalır; Durkheim buna “sonsuzluk hastalığı” (mal d’infini) der ve anominin modern ekonomi dünyasında kronikleştiğini savunur. Bencil intiharda zayıf olan bütünleşme, anomik intiharda ise düzenlemedir. Dördüncü tür olan fatalist intihar aşırı düzenlemeden doğar ve yalnızca bir dipnotta anılır.
Anomi, tek başına anonimlik ya da kalabalık demek değildir; kuralların düzenleyici gücünün zayıflamasıdır.
Örnek
Bağları sağlam ama ortak sınırları çözülmüş bir toplulukta istekler sınırsızlaşır; Durkheim bunu anomik durumla açıklar (Durkheim’ın tanımına uyan hayalî bir örnek).