Westley–MacLean modeli

Westley ve MacLean’in makalesi, Newcomb’un iki kişilik modelini kitle iletişimini de kapsayacak biçimde genişletir. A savunucu rolleri (amaçlı ileten), B davranışsal sistem rollerini (alıcı: kişi, grup ya da toplum), X dünyadaki nesne ve olayları, X′ ise iletilebilir soyutlamaları temsil eder. Kitle iletişiminde B, X’lerin çoğuna doğrudan erişemez; bu yüzden araya bir C girer: B’nin gereksinimlerine uygun soyutlamaları seçer, sembollere dönüştürür ve bir kanaldan iletir. Yazarlar C’yi Lewin’in kapı bekçisinin (White’ın uyarlamasıyla) ve Bush’un “kodlayıcı”sının karşılığı sayar.

C, A’nın değil B’nin vekilidir ve ancak B’nin gereksinimlerini karşıladığı ölçüde ayakta kalır. Geri bildirim üç hatta akar: B’den A’ya, B’den C’ye ve C’den A’ya; amaçlı ya da amaçsız olabilir. Yazarlar modellerini bir kuram değil, kuramın ilk adımı olan bir paradigma olarak sunar. Sapienza ve arkadaşları modelin, terminolojisi yüzünden hâlâ aktarım temelli sayıldığını yazar.