Kişi
Émile Durkheim
Fransız sosyolog (1858–1917); toplumsal olgu, mekanik ve organik dayanışma, anomi ve intihar çalışmasıyla anılan, sosyolojinin kurucularından.
Hayat öyküsü
Émile Durkheim, 1858’de Lorraine bölgesindeki Épinal’de, hahamlar soyundan gelen bir ailede doğdu; babası, dedesi ve büyük dedesi haham idi. 1879’da École normale supérieure’e girdi ve felsefe okudu. 1887’de Bordeaux Üniversitesi’nde Fransa’nın ilk resmî sosyoloji derslerini vermeye başladı. 1902’de Sorbonne’da eğitim bilimi kürsüsüne geçti; kürsünün adı 1913’te “Eğitim Bilimi ve Sosyoloji” oldu.
Bordeaux yıllarında üç kitabını yayımladı: İş Bölümü (1893), Sosyolojik Yöntemin Kuralları (1895) ve İntihar (1897); 1896’da L’année sociologique’i kurdu. Son büyük eseri Dinî Hayatın İlkel Biçimleri 1912’de çıktı. Sosyolojinin konusunun “toplumsal olgular” olduğunu, yani bireyin dışında var olan ve ona baskı uygulayan davranış, düşünce ve duygu biçimleri olduğunu savundu.
Birinci Dünya Savaşı en gelecek vadeden öğrencilerinin birçoğunu aldı; 1915’te oğlu André cephede öldü. Durkheim Kasım 1917’de bir inmeden öldü. Dreyfus olayında Dreyfus’u savundu ve İnsan Hakları Cemiyeti’nin kurucuları arasında yer aldı.
Bu derste
Toplumsal Düşüncenin Kökleri dersinin merkez isimlerinden biridir; işlevselcilik ve ritüel okumaları bu çizginin devamı olarak sonraki derslerde geri gelir.
Önemli eserleri
- Durkheim, Émile (1893). De la division du travail social: étude sur l'organisation des sociétés supérieures. Paris: Alcan. — Mekanik ve organik dayanışma; iş bölümünün toplumsal işlevi.
- Durkheim, Émile (1895). Les règles de la méthode sociologique. Paris: Alcan. — Toplumsal olguları “şey” gibi ele alma kuralı.
- Durkheim, Émile (1897). Le suicide: étude de sociologie. Paris: Félix Alcan. — İntihar oranları, anomi ve gazete-taklit sınaması.